McDonnell Douglas DC-10 / McDonnell Douglas MD-11.
McDonnell Douglas DC-10 is een driemotorig widebody-verkeersvliegtuig dat in 1970 haar eerste vlucht maakte. De DC-10 was bedoeld als 'luchtbus' voor het Amerikaanse luchtverkeer, net als de concurrerende Lockheed TriStar. Oorspronkelijk was de DC-10 ontworpen als een tweemotorig vliegtuig. Vanwege de eis om met een volledige lading vanaf bestaande, soms vrij korte, start- en landingsbanen te kunnen opereren, was een derde motor nodig, die in de staart werd geplaatst. Deze staartmotor is karakteristiek geworden voor dit vliegtuigtype. Latere versies hadden een groter vliegbereik en werden zodoende ingezet op lange afstandsvluchten. Deze versies vielen ook op door het derde landingsgestel midden onder de romp. De DC-10 werd in de jaren '80 doorontwikkeld tot de McDonnell Douglas MD-11. Van de DC-10 is ook een militaire versie ontwikkeld. De Amerikaanse luchtmacht bestelde 60 stuks KC-10A Extender, het op de DC-10 gebaseerde tank- en transportvliegtuig. De Koninklijke Luchtmacht kocht in juni 1992 twee DC-10 verkeersvliegtuigen van Martinair. Deze werden omgebouwd en halverwege 1995 bij 334 squadron in gebruik genomen als tank- en transportvliegtuig. Beide toestellen zijn inmiddels niet meer in dienst van de luchtmacht en vervangen door nieuwe toestellen van Airbus, de Airbus A330 MRTT.