Jacques-Émile Blanche, Portrait of the novelist Colette, 1905

by Atelier Liesjes

"Een jonge vrouw zit op een lage bank, het bovenlichaam iets naar links gedraaid, het hoofd gebogen en de ogen neergeslagen. Ze draagt een japon van ivoorwit en bleekroze zijde: een zwierige, gerimpelde mouw valt over haar bovenarm, het decolleté is afgezet met fijn kant en de rok ligt in brede plooien om haar heen. Haar donkere haar is kort en golvend, met een bleekroze strik boven op het hoofd. De rechterhand ligt tegen haar hals, de linkerarm rust op een oranjerode doek die over de bank hangt. Aan haar voeten, naast de witte satijnen schoentjes met zwarte strikken, zit een kleine zwarte hond; Two orange fruits lie on the dark floor. The painter’s signature appears in the bottom right-hand corner. Against a greyish-brown, almost plain background, the pale flesh and the glossy fabric stand out all the more. Blanche paints the skin with long, flowing strokes and the silk with quick, scratchy strokes, so that the light seems to move across the fabric. The pose is that of a subject turning away slightly: not a formal portrait, but an intimate, almost shy moment. The style is realistic with an Impressionist touch. The background is painted with broad, wet brushstrokes and remains vague, so that all attention is drawn to the face and shoulders. Blanche admired Whistler and the English portraitists; this is evident in the restrained colouring and the long, slender line of the gown.
Jacques-Émile Blanche (Paris 1861 – Offranville 1942) came from a wealthy background: his father was a famous neurologist and their home in Passy was a meeting place for painters and writers. He painted portraits of writers, musicians and dandies's van zijn tijd, van Proust tot Debussy, en was zelf een gevierd causeur en essayist. Zijn werk hangt in Franse musea. Een verfijnd, melancholiek vrouwenportret voor een salon of boudoir."