Yves Tanguy – The Extinction of Species II, 1938 by Atelier Liesjes

'L'Extinction des espèces' — 'Het uitsterven van de soorten' — een titel geladen met apocalyptische connotaties. Het tweede deel (II) van een tweeledig werk uit 1938, op het hoogtepunt van de Europese politieke crisis. Tanguy's landschap is hier een wereld na de catastrofe: de biomorfische vormen zijn de resten van wat ooit leefde — fossielen van een onbekende beschaving, beenderen van wezens die wij niet herkennen. De horizon is ver en kaal, de atmosfeer stil en verlaten. Tanguy maakte zelden zo expliciet politieke titels, maar 'Uitsterven van de soorten' is unmistakably a commentary on the threatened world of 1938. Yves Tanguy (1900–1955) was a Franco-American Surrealist painter, born in Paris. Self-taught and with no formal art training, he was inspired in 1923 by a painting by Giorgio de Chirico which he saw from a moving bus. He joined the Surrealist group led by André Breton and developed a visual language entirely of his own: vast landscapes of an unknown planet, populated by biomorphic forms — soft, flowing objects reminiscent of stone, bone and organic tissue. Tanguy emigrated to the US in 1939, married the Surrealist artist Kay Sage and died in Connecticut. His works are among the most unrecognisable and influential in Surrealism.